Ήταν μεσημέρι Σεπτεμβρίου θυμάμαι που τα βήματα μου με οδήγησαν στην καφετέρια «Μόσταρ» όπου θα συναντούσα τον Αντώνη και τη Μαρία.. Ο λόγος; Να πιούμε επιτέλους εκείνον τον καφέ που λέγαμε ένα μήνα κοντά!
Η ημέρα ήταν ηλιόλουστη, η ζέστη καλά κρατούσε και εμείς κάτσαμε εκεί.. στο τραπεζάκι δίπλα στη θάλασσα. Αρχίσαμε να λέμε τα νέα μας, η Μαρία έβγαλε τα μουστοκούλουρα που είχε φτιάξει με τα χεράκια της και εγώ άρχισα να γεμίζω τα ποτήρια με το νερό.. και κάπου εκεί ανάμεσα στο νερό, στον ήλιο και στα μουστοκούλουρα ακούω τον Αντώνη να λέει: «Βασικά θέλαμε εδώ και ημέρες να σου πούμε κάτι αλλά αυτά δε λέγονται από το τηλέφωνο».
Ρωτάω εγώ τότε: «Τι»
Και ο Αντώνης μου απαντάει: «Τι θα κάνεις 28η Οκτωβρίου»;
Η ημέρα ήταν ηλιόλουστη, η ζέστη καλά κρατούσε και εμείς κάτσαμε εκεί.. στο τραπεζάκι δίπλα στη θάλασσα. Αρχίσαμε να λέμε τα νέα μας, η Μαρία έβγαλε τα μουστοκούλουρα που είχε φτιάξει με τα χεράκια της και εγώ άρχισα να γεμίζω τα ποτήρια με το νερό.. και κάπου εκεί ανάμεσα στο νερό, στον ήλιο και στα μουστοκούλουρα ακούω τον Αντώνη να λέει: «Βασικά θέλαμε εδώ και ημέρες να σου πούμε κάτι αλλά αυτά δε λέγονται από το τηλέφωνο».
Ρωτάω εγώ τότε: «Τι»
Και ο Αντώνης μου απαντάει: «Τι θα κάνεις 28η Οκτωβρίου»;
