Ο ΓΑΜΟΣ ΤΗΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Ο Οκτώβρης κυλάει σχετικά ήρεμα.. Με την Ιωάννα ερχόμαστε πιο κοντά και αρχίζουμε να συζητάμε για το γάμο.. Το αρχικό σχέδιο ήταν να μείνουμε μόνο Σάββατο και Κυριακή να φύγουμε.. Βλέπεις όλοι δουλεύαμε τη Δευτέρα! Και τότε στο τραπέζι πέφτει η ιδέα για να κάτσουμε και Κυριακή Σέρρες και να φύγουμε Δευτέρα.. Και το κυνήγι αδειών αρχίζει...

Πρώτα παίρνει ο Χρήστος άδεια και ύστερα έρχεται και η πολυπόθητη επιβεβαίωση και για τη δική μου! Ωραία ένα Σαββατοκύριακο με νέες εμπειρίες, σε νέο τόπο, με καλούς φίλους...

Οι μέρες περνάνε και φτάνει το Σάββατο 28 Οκτωβρίου.. Η Ιωάννα έρχεται να με πάρει από το σπίτι, κάνουμε μια στάση για καφέ, παίρνουμε το Χρήστο και την Ελένη και το ταξίδι ξεκινά... Στο δρόμο θα συναντούσαμε και τη Γιάννα με το Γιάννη...

Μετά από τρεις στάσεις σε καφέ πάνω στην εθνική η πινακίδα των Σερρών ξεπροβάλλει μπροστά μας.. Η βροχή δυναμώνει, εμείς κατευθυνόμαστε στα ξενοδοχεία, αφού πρώτα κάναμε μια στάση σε ένα γυράδικο.. ήταν μεσημέρι άλλωστε..

Μπαίνω στο δωμάτιο το οποίο θα μοιραζόμουν με την Κική και τη Δήμητρα.. παρά την αϋπνία και το ταξίδι δε νιώθω κουρασμένη.. Ίσα-ίσα νιώθω ανυπόμονη.. Έφτασε η μεγάλη ημέρα...

ΕΝΑΣ ΚΑΦΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ

Ήταν μεσημέρι Σεπτεμβρίου θυμάμαι που τα βήματα μου με οδήγησαν στην καφετέρια «Μόσταρ» όπου θα συναντούσα τον Αντώνη και τη Μαρία.. Ο λόγος; Να πιούμε επιτέλους εκείνον τον καφέ που λέγαμε ένα μήνα κοντά!

Η ημέρα ήταν ηλιόλουστη, η ζέστη καλά κρατούσε και εμείς κάτσαμε εκεί.. στο τραπεζάκι δίπλα στη θάλασσα. Αρχίσαμε να λέμε τα νέα μας, η Μαρία έβγαλε τα μουστοκούλουρα που είχε φτιάξει με τα χεράκια της και εγώ άρχισα να γεμίζω τα ποτήρια με το νερό.. και κάπου εκεί ανάμεσα στο νερό, στον ήλιο και στα μουστοκούλουρα ακούω τον Αντώνη να λέει: «Βασικά θέλαμε εδώ και ημέρες να σου πούμε κάτι αλλά αυτά δε λέγονται από το τηλέφωνο».

Ρωτάω εγώ τότε: «Τι»

Και ο Αντώνης μου απαντάει: «Τι θα κάνεις 28η Οκτωβρίου»;