Ξημερώματα Κυριακής λοιπόν γύρω στις 05:00 το ξυπνητήρι μου αρχίζει να χτυπάει.. Ξυπνάω και κατευθείαν παίρνω τηλέφωνο το φίλο μου τον Γιώργο να ξυπνήσει και εκείνος... Έξω ακούω να βρέχει.. Ακολουθώ την καθιερωμένη πρωινή ιεροτελεστία μου και αφού ντύνομαι, παίρνω την ομπρέλα μου και αρχίζω να κατηφορίζω αρχικά προς το περίπτερο του Cinema Café – τόπος συνάντησης με το φίλο μου- και ύστερα προς τα Αγάλματα όπου θα αναχωρήσει και το λεωφορείο..
Φτάνουμε με λίγη καθυστέρηση.. Ανεβαίνουμε στο γεμάτο λεωφορείο, καθόμαστε αναπαυτικά, που αλλού, στην αγαπημένη μας γαλαρία και ακούμε τη φωνή της Ελένης Γερμανού η οποία μας καλωσορίζει σε μία ακόμα εκδρομή.. Τα φώτα σβήνουν, το λεωφορείο ξεκινάει και οι πρώτοι ύπνοι έχουν αρχίσει να «πέφτουν» στο λεωφορείο...
Πρώτη στάση το καφέ «Ρούμελη». Κάποιοι παίρνουν καφέ, κάποιοι φαγητό, όλοι σχεδόν επισκέπτονται το μπάνιο και μετά από 40 λεπτά ξεκινάμε για τη Μακρινίτσα.. Εκεί θα είναι η δεύτερη μας στάση..
